My dear there is no danger.

Eigenlijk ben ik je voor een tijdje aan het bespioneren. Misschien weet je niet wie ik ben, misschien zal je het nooit weten. Soms als ik je voorbijga, voel ik me alsof ik door koude wind vol met ijs en vorst ben ingesneeuwd. Ik staar je aan als je niet kijkt, en draai mijn hoofd weg als ik zie dat je iets vermoedt. En dan kijk je naar mij alsof je mijn gedachten kan lezen. Hoe mooi je bent als je slaapt, als het maanlicht op jouw hals schijnt. En in het midden van de nacht, als je naar de badkamer bent, ruik ik aan jouw kussen. Weet je dat? Ik hou ervan hoe je ruikt. Misschien ben je nu een beetje bang, maar maak je geen zorgen, ik doe je geen kwaad. Jij bent iets speciaals. Je ogen zo kristalblauw als de Poolster. Jouw mond zo rood als echt robijn en jouw lichaam als een mannequin. Net alsof je op het pad van doornen gaat, en er is geen einde daar. Het doet pijn maar ik hoop dat de pijn weg gaat met dit bericht. Oh, en je hebt zo een goed gevoel voor humor. Ik hou ervan dat je een beetje gek en bijzonder intelligent bent, maar op een andere manier, net als één beroemde seriemoordenares. Ik wil dat je weet dat je niet alleen bent. Eveneens niet nu als je dit hier leest. We kunnen niet samen zijn in deze wereld, het is gewoon niet mogelijk. Ik weet dat je hetzelfde voelt als ik. Dus ik heb besloten je te helpen. We kunnen elkaar ontmoeten in de hel, waar we eindelijik bij elkaar kunnen zijn. We zijn zondaars. Ik hou van je, echt waar. Sayonara mijn allerliefste.